Sunday, January 30, 2011

ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രിയം- ചാർവാകനുമായുള്ള ചർച്ച..


മാനവിക നിലപാടുകൾ എന്ന ബ്ലോഗിലെ സത്യാന്വേഷിയുടെ ഹുസൈൻ ആഭാസങ്ങൾ എന്ന പോസ്റ്റുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഞാൻ എഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പിന്ന് ചാർവാകൻ കൂടുതൽ വിശദീകരണം ചോദിച്ച് മറുപടി എഴുതിയിരുന്നു. മറുപടി അല്പം ദീർഘിച്ചത് കൊണ്ട് കമന്റ് ബോക്സിൽ ഉൾപ്പെടുത്താനാവില്ല എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒരു ചെറു പോസ്റ്റാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.
സഹകരിക്കുക


ചാർവാകന്റെ വാചകങ്ങളിലൂടെ

pulari പറഞ്ഞു...

അത് പോലെ തന്നെ ആത്മീയ ഇസ്ലാം, രാഷ്ട്രിയ ഇസ്ലാം എന്നാ വേര്‍തിരിവും ഇസ്ലാമിലില്ല...
പുലരി,ഇസ്ലാമിൽ ഇത്തരം വേർതിരുവുകൾ ഉണ്ടങ്കിലും ഇല്ലങ്കിലും,സാമൂഹ്യചിന്തയിലുണ്ട്.അത് പാശ്ചാത്യ വീക്ഷണമാണന്നു പറയുന്നതിനോട്,വിയോജിക്കട്ടേ,എന്റെ പൊസ്റ്റിലും ഒരു കമന്റിലും ഞാനത് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു.മുഹമദ് അലി ജിന്ന മതവിശ്വാസിയായിരുന്നില്ല.മറിച്ചു മതവിരുദ്ധനുമായിരുന്നു.പന്നിയിറച്ചി,വിസ്ക്കി,വിലകൂടിയ ചുരുട്ട് ഇതായിരുന്നു രീതി.പ്ന്നെന്തുകൊണ്ട് ഇസ്ലാമിക രാജ്യത്തിനു വേണ്ടി വാദിച്ചു എന്ന തികച്ചും രാഷ്ട്രിയമായ വിഷയം പുലരിയൊന്നു വ്യക്തമാക്കാമോ.അതുപോലെ ദേശീയ കവിയായ ഇക്ബാൽ.(ഈ വിഷയത്തിൽ പണ്ടുഞാനൊരു പോസ്റ്റിട്ടിരുന്നു.http://sudhakaran0chaarvaakan.blogspot.com/2009/09/blog-post.html)വെറുതെ കാടടച്ചു വെടിവെക്കുന്നതല്ലന്നു ചുരുക്കം.
ദലിതുകളൂമായി ഐക്യപ്പെടുന്നതിന്റെ വിഷയം....
സചാർ കമിറ്റിയുടെ വിലയിരുത്തൽ ചില പ്രദേശങ്ങളീൽ,ദലിതുകൾക്കും പിന്നിലാണ് മുസ്ലീമുകൾ എന്നാണ്.എന്തായിരിക്കാം ഇതിനു കാരണം.?
പുലരിയുടെ അഭിപ്രായമറിഞ്ഞിട്ടുവേണം തുടരാൻ.
ഇരകളുടേ ഐക്യമെന്നത് പുതിയ വിഷയം തന്നെയാണോ..?
ഇസ്ലാമിലെ പൊളിറ്റിക്സ് കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കുമോ..?


ചാർവാകൻ
വളരെ ആഴമേറിയ ഒരു ചർച്ചക്കേതായലും ഞാനില്ല. എനിക്കതിനു മാത്രമുള്ള അറിവില്ല എന്നു പറയുന്നതാവും ശരി. സമൂഹത്തിന്റെ സത്വരശ്രദ്ധ പതിയേണ്ട ചില വിഷയങ്ങൾ എടുത്തിടാൻ ശ്രമിക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ് എന്റെ പോസ്റ്റിൽ പോലും നാളിതുവരെ ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അതിനപ്പുറം വളരെ ‘ഡീപ്പായ’ ചർച്ചകൾക്ക് ഞാൻ നിൽക്കാറില്ല.അതിനു മാത്രമുള്ള പാണ്ഠിത്യവും എനിക്കില്ല. ഇവിടെയും എന്റെ പരിമിതിക്കകത്തു നിന്നു കൊണ്ടു ചിലത് പറയുവാൻ ശ്രമിക്കാം.
ഒന്ന് ഇസ്ലാമിലെ രാഷ്ട്രിയം. ഇസ്ലാം ഒരാദർശ പ്രസ്ഥാനമാണ്. ആ ആദർശമെന്നത് ഏകദൈവ വിശ്വാസവുമാണ്. ഇസ്ലാമിന്റെ ഭരണഘടന എന്നത് വിശുദ്ധ ഖുർ ആനും, രേഖപ്പെടൂത്തപ്പെട്ട പ്രവാചകന്റെ ചര്യകളും, വചനങ്ങളുമാണ്. ഒരു വ്യക്തി എന്ന നിലക്കും, കുടുംബനാഥൻ എന്ന നിലക്കും, യോദ്ധാവ്, പരിഷ്കർത്താവ്, രാഷ്ട്രനേതാവ് എനീ നിലകളിലും പ്ര്വാചകന്റെ ജീവിതം തന്നെയാണ് ഇസ്ലാമിക സമൂഹത്തിന്റെ മാതൃക.

ഇവിടെ പ്രവാചക ജീവിതത്തിലൂടെ ഇസ്ലാമിന്റെ വ്യക്തി ജീവിതം കടന്നു വരുന്നു, ഇസ്ലാമിലെ കുടുംബ ജീവിതം കടന്നു വരുന്നു. ഒരു യോദ്ധാവിനു വേണ്ട മാതൃകകൾ അദ്ദേഹം നൽകുന്നു. ഒരു പരിഷ്കർത്തവ് എന്ന നിലക്കുള്ള അദ്ധ്യാപനങ്ങൾ പ്രവാചകൻ നൽകുന്നു. അതൊടൊപ്പം അന്തിമമായി ഇതിന്റെയെല്ലാം ആകെതുകയായ ഉത്തമ രാഷ്ട്രം എന്നതിനും അദ്ദേഹം മാതൃക കാണിച്ചു തരുന്നു. പറഞ്ഞു വരുന്നത് ഒന്ന് മറ്റൊന്നിനോട് ബന്ധിതമാണേന്നതാണ്. അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം പരസ്പര പൂരകമാണെന്നർത്ഥം. ഇതിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നിനെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് മറ്റൊന്നിനെ കണ്ടെടുക്കുവാൻ സാധ്യമല്ല തന്നെ. നല്ല വ്യക്തികളിൽ നിന്നാണ് നല്ല കുടുംബം രൂപപ്പെടുന്നത്, നല്ല കുടൂംബങ്ങളിൽ നിന്നാണ് നല്ല സമൂഹം പരിവർത്തിക്കപ്പെടുന്നത്.  ആരോഗ്യകരമായ സമൂഹങ്ങളിൽ മാത്രമാണ് മാതൃകാരാഷ്ട്രം രൂപപ്പടുന്നത്.

സാമൂഹിക നീതി  അതാണ് ഇസ്ല്ലമിക രാഷ്ട്രിയത്തിന്റെ സത്ത. ഇസ്ലാമിക സമൂഹങ്ങളുടെ സുവർണ്ണ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഇസ്ലാമിക സാമ്രാജ്യത്തിന്നതീനപ്പെട്ട സമൂഹങ്ങൾ ഇതിന്റെ ഗുണഫലം അനുഭവിച്ചവരാണ്. അതെ സമയം പിൽകാലങ്ങളിൽ മുസ്ലിം വേഷം മാത്രം ധരിച്ചുകൊണ്ട് വിശ്വാസത്തിലോ, പ്രവൃത്തിയിലോ ഇസ്ലാമിക മൂല്യങ്ങളൊന്നു കാത്തു സൂക്ഷിക്കാത്ത ചക്രവർത്തിമാരും സുൽത്താൻ മാരും അധികാരത്തിന്റെ കടിഞ്ഞാൺ പിടിച്ചപ്പോൾ ഇസ്ലാം മുന്നോട്ടു വെക്കുന്ന സാമൂഹ്യനീതി എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിന്നും സ്വാഭാവികമായ ക്ഷതം സംഭവിച്ചു എന്നു പറയാം. അതിന്റെ തിക്തഫലങ്ങൾ അമുസ്ലിം സമൂഹങ്ങൾ മാത്ര്മല്ല, മുസ്ലിം സമൂഹങ്ങളും അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. അക്കാലങ്ങളിലെ ‘ഹുസ്നി മുബാറഖ്’ മാരുടെ കിരാതഭരണത്തിന്നനുകൂലമായ ‘മതവിഥി’കൾ നൽകിയില്ലെന്ന കാരണത്താൽ എത്രയെത്ര പണ്ടിതന്മാരെയാണ് ഏകാതിപതികൾ കൊലചെയ്യുകയോ, തടവറയിലടക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്തിട്ടുള്ളത്.

ഇത്രയും പറഞ്ഞത് കേവല കക്ഷിരാഷ്ട്രീയമല്ല ഇസ്ലാമിലെ രാഷ്ട്രിയമെന്നത് എന്നു പറയുവാനാണ്. മറിച്ച് വിശ്വസികളും, അവിശ്വാസികളുമായ ഒരു ജനതയുടെ ‘സാമൂഹിക നീതി’ ഉറപ്പുവരുത്തുക എന്നതാണ് ഇസ്ലാമിലെ രാഷ്ട്രിയത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.

ചാർവാകൻ പറയുന്നു. പുലരി,ഇസ്ലാമിൽ ഇത്തരം വേർതിരുവുകൾ ഉണ്ടങ്കിലും ഇല്ലങ്കിലും,സാമൂഹ്യചിന്തയിലുണ്ട്.അത് പാശ്ചാത്യ വീക്ഷണമാണന്നു പറയുന്നതിനോട്,വിയോജിക്കട്ടേ,എന്റെ പൊസ്റ്റിലും ഒരു കമന്റിലും ഞാനത് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു.മുഹമദ് അലി ജിന്ന മതവിശ്വാസിയായിരുന്നില്ല.മറിച്ചു മതവിരുദ്ധനുമായിരുന്നു.പന്നിയിറച്ചി,വിസ്ക്കി,വിലകൂടിയ ചുരുട്ട് ഇതായിരുന്നു രീതി.പ്ന്നെന്തുകൊണ്ട് ഇസ്ലാമിക രാജ്യത്തിനു വേണ്ടി വാദിച്ചു എന്ന തികച്ചും രാഷ്ട്രിയമായ വിഷയം പുലരിയൊന്നു വ്യക്തമാക്കാമോ


ചാർവാകൻ പറയുന്നതിൽ വസ്തുതയില്ലാതില്ല. അതായത് ഇസ്ലാമിൽ രാഷ്ട്രീയം- സാമ്പത്തികം എന്ന വകതിരിവീല്ലെങ്കിലും സാമൂഹ്യ ചിന്തയിൽ അതുണ്ട്. ഇതു വ്യക്തമാക്കുവാൻ ഒരുദാഹരണം പറയാം. ഇസ്ലാമിൽ ജാതി സമ്പ്രദായങ്ങളില്ല. അതെസമയം ഇന്ത്യയിലെ മുസ്ലിം സമൂഹങ്ങളിൽ ആഴത്തിൽ തന്നെ പലയിടങ്ങളിലും ജാതിസമ്പ്രദായം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.  കേരളത്തിൽ ‘ഓസാൻ’ എന്ന വിഭാഗം മുസ്ലിം സമൂഹത്തിന്നുള്ളിൽ ഇപ്പോഴും നിലവിലുണ്ട്.  അതായത് ഇസ്ല്ലമിലില്ലാത്ത സാമൂഹിക ദൂഷ്യങ്ങൾ മുസ്ലിം സമുദായം പലയിടങ്ങളിലും കൊണ്ടു നടക്കുന്നു. ചിലരെല്ലാം അത് മതത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്നു വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ഇത് ഇസ്ലാമിന്റെ കുറ്റമാണോ? അല്ല എന്നു തന്നെ ഉറപ്പിച്ചു പറയാം, മറിച്ച് അതു കയ്യാളുന്നവരുടെ അറിവ്ക് കേടോ, പിടിപ്പുകേടോ മാത്രമാണ്. അതിനു ചാലകമായ ചില സാമൂഹിക പശ്ചാതലവുമുണ്ടാകാം. കാരണം ഇന്ത്യയിലെ മുസ്ലിം ജനവിഭാഗങ്ങളിൽ ഏറിയ കൂറും ഹൈന്ദവ സമൂഹങ്ങളിലെ പിന്നോക്കവിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നു മാറിവന്നവരാണ്. ഇസ്ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാന മൂല്യങ്ങളേക്കാൾ അവരെ ഇസ്ലാമിലേക്കാകർശിച്ചത് മനുഷ്യരെ മനുഷ്യരായി മാത്രം കാണുന്ന പ്രത്യയശാസ്ത്രമാണ്.  പരിവർത്തിക്കപ്പെട്ടവരിൽ ഭൂരിഭാഗത്തിന്നും ഇസ്ലാം എന്താണെന്നോ, ഇസ്ലാമിക ആദർശം എന്താണെന്നോ ഭാഗികമായി പോലും അറിബുണ്ടായിരുന്നില്ല, അവരെ സമ്പന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു മനുഷ്യൻ എന്ന നിലയിൽ അവർക്കംഗീകാരം ലഭിക്കുന്ന ഒരു ആദർശത്തിന്റെ ഭാഗമാകുക. അതുമാത്രമായിരുന്നു അവരുടെ  ലക്ഷ്യം.  

അതെ സമയം ഇസ്ലാമിക സമൂഹത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടൂം ഇത്തരം അറിവില്ലായ്മകൾ പഴയ ജാതിസമ്പ്രദായത്തെ പൂർണ്ണമായും കയ്യൊഴിയുവാൻ അവരെ അനുവധിച്ചില്ല. അങ്ങിനെയല്ല എന്നു തിരുത്തിക്കൊടുക്കുവാൻ അന്നത്തെ പണ്ടിതന്മാരും പരാചയപ്പെട്ടു. അങ്ങിനെയാണ് ഇന്ത്യയിലെ മുസ്ലിം ജനവിഭാഗങ്ങളിൽ മറ്റെവിടെയുമില്ലാത്ത ജാതി സമ്പ്രദായം രൂപപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ഇസ്ലാമിക ജ്ഞാനം അവരിൽ വർദ്ധിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ഇത്തരം ശിഥില സമ്പ്രദായങ്ങൾക്കെതിരെയുള്ള വികാരം ശക്തിപ്പെട്ടുവരുന്നുമുണ്ട്. കേരളത്തിലെ ഓസാൻ വിഭാഗം ഒരു തലമുറ മുൻപ് അനുഭവിച്ചിരുന്ന വിവഹ ബഹിഷ്കരണമൊന്നും ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്നില്ല. സാധാരണ കുടുംബബങ്ങളുമായി ഇപ്പൊൾ ഇവർ വിവാഹബന്ധങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നുണ്ട്.

പറഞ്ഞു വന്നത് സാമൂഹികമായ കാരണങ്ങളാൽ ഇസ്ലാമിലില്ലാത്ത പലതും മുസ്ലിം സമൂഹങ്ങളുടെ ഭാഗമായി വന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇസ്ലാമിക ആദ്ധ്യാപനങ്ങൾ മുറക്ക് ലഭിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ഇത്തരം മൂല്യചുതിയിൽ നിന്നു അവർ പിൻ വാങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്നു പറയുവാനാണ്. ഇതിന്റെ തുടർച്ച തന്നെയാണ് ചാർവാകൻ സൂചിപ്പിച്ച മേല്പറഞ്ഞ ഇസ്ലാമിലില്ലാത്ത സാമൂഹ്യ ചിന്ത. ഒരു കാര്യം വ്യക്തമക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ചാർവാകൻ അതു മറന്നതാണോ, അല്ലയോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. അതായത് മുഹമ്മദാലി ജിന്ന ഒരിക്കലും ഒരിസ്ലാമിക രാഷ്ട്രത്തിന്നു വേണ്ടി വാദിച്ചിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ‘ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രം’ അല്ല മറിച്ച് ‘പാശ്ചാത്യൻ മാതൃകയിലുള്ള മുസ്ലിം രാഷ്ട്ര’മായിരുന്നു. അതായത് ഇസ്ല്ലമല്ല ആദർശം, മറിച്ച മുസ്ലിം നാമദാരികൾ നേതൃത്വം നൽകുന്ന പാശ്ചാത്യൻ മോഡൽ രാഷ്ട്രം. ഇതു പറയുവാനാണ് ഞാൻ ഇത്രയും വിശദീകരിച്ചത്. ഇസ്ലാമിക ആദർശം വേറെ, മുസ്ലിം സമൂഹം വേറെ. വിശുദ്ധ ഖുർആനും, പ്രവാചക ചര്യകളും ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും ആദർശവും, വഴികാട്ടിയും, ഭരണഘടനയുമായി അംഗീകരിക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ് ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രത്തിന്റെ മിനിമം യോഗ്യത. അതു പ്രവൃത്തിയിൽ കൊണ്ടുവരിക എന്നത് തുടർന്നു വരേണ്ട പ്രകൃയയും. എന്നാൽ എല്ലാ മുസ്ലിം സമൂഹങ്ങളും ഈ നിലപാടുമായി യോചിപ്പുള്ളവരല്ല, അതിനവർക്ക് അവരുടേതായ കാരണങ്ങളുമുണ്ടാകാം. ഉദാഹരണത്തിന്ന് ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മിഡിൽ ഇസ്റ്റിലെ പല രാജ്യങ്ങളും മുസ്ലിം രാഷ്ട്രങ്ങൾ മാത്രമാണ്. കാരണം ഇസ്ലാമിലുള്ളത് ഖിലാഫത്താണ്, അതല്ലാതെ ‘മുലുകിയത് ‘ അഥവാ രാജഭരണമോ, ഏകാതിപത്യ ഭരണമോ അല്ല.  അതെപോലെ ഇസ്ലാം ഒരിക്കലും മദ്യത്തെ അനുകൂലിക്കുന്നില്ല, മദ്യപാനിയായ, പന്നിഭോജിയായ ജിന്ന പിന്നെയെങ്ങിനെ ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രത്തിന്നു വേണ്ടി ശ്രമിക്കും? അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചത് മുസ്ലിം ഭൂരിപക്ഷമുള്ള ഒരു രാജ്യം. അത്രമാത്രമേയുള്ളൂ.. വിഭജനം തന്നെ ജിന്നക്ക് ഏറ്റെടുക്കേണ്ടിവന്നത് സവർക്കാരിൽ നിന്നും, നെഹ്രുവിൽ നിന്നുമാണെന്നാണു. സംഘനേതാവായ അദ്വാനിയും, കോൺഗ്രസ് നേതാവായ ദിഗ് വിജയ സിംഗും, മാർക്കിസ്റ്റ് നേതാവായ യെച്ചൂരിയും പിന്നെ ചരിത്രമറിയുന്ന മറ്റെല്ലാവരും പറയുന്നത്. ആ വിവാദം അവിടെ നിൽക്കട്ടെ.

പിന്നെ ചാർവാകൻ പറയുന്നു ഇരകളുടെ ഐക്യത്തെ കുറിച്ച്..

ഇസ്ലാമിനെ സമ്പന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രയാസമനുഭവിക്കുന്ന വിഭാഗങ്ങളെ സമാശ്വാസിപ്പിക്കുക എന്നത് ആദർശത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഞാൻ മുൻപ് സൂചിപ്പിച്ച ഒരു വാക്യം വീണ്ടും എടുത്തിടുന്നു. “അയൽക്കാരൻ പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോൾ വയറു നിറച്ചുണ്ണുന്നവൻ നമ്മിൽ പെട്ടവനല്ല” എന്ന പ്രവാചക വചനം വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് പ്രയാസമനുഭവിക്കുന്നവരെ ആദർശം നോക്കാതെ സഹായിക്കുക എന്നത് ഇസ്ലാമിക ചര്യയുടെ ഭാഗം തന്നെയാണ് എന്നതാണ്. ഇന്ത്യയിലാകട്ടെ  ദലിതുകൾക്കൊപ്പമോ അവരിലേറെയോ മുസ്ലിം സമുദായം സ്വയം തന്നെ പ്രയാസമനുഭവിക്കുന്നു. ആ നിലക്ക് ഇരകളുടെ ഐക്യമെന്നതിലുപരിയായ മാനങ്ങൾ ദലിതുകളുമായ സഹവർത്തിത്തത്തിന്ന് ഇസ്ലാമിക ചിന്താദാരയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ  ഈ വിഷയത്തിന്ന് നൽകൂന്നു. ഇതൊരു നാഠ്യമല്ല. മറിച്ച് ആദരശത്തിന്റെ ഭാഗം മാത്രമാണ്. എല്ലാവരും ഇതു മനസ്സിലാക്കിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല. അങ്ങിനെ നിർബന്ധവുമില്ല. അതു മനസ്സിലാക്കിയവർ എത്ര്മാത്രം പ്രതിസന്ധി ഉണ്ടായാലും പരസ്പര ധാരണയോടു കൂടി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

3 comments:

  1. മാനവിക നിലപാടുകൾ എന്ന ബ്ലോഗിലെ സത്യാന്വേഷിയുടെ ഹുസൈൻ ആഭാസങ്ങൾ എന്ന പോസ്റ്റുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഞാൻ എഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പിന്ന് ചാർവാകൻ കൂടുതൽ വിശദീകരണം ചോദിച്ച് മറുപടി എഴുതിയിരുന്നു. മറുപടി അല്പം ദീർഘിച്ചത് കൊണ്ട് കമന്റ് ബോക്സിൽ ഉൾപ്പെടുത്താനാവില്ല എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒരു ചെറു പോസ്റ്റാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.
    സഹകരിക്കുക…

    ReplyDelete
  2. പുലരി,പോസ്റ്റു വായിച്ചു.ഈ വിഷയത്തിൽ കൂടുതൽ ചർച്ച വേണ്ടന്നു തോന്നുന്നു.

    ReplyDelete